Szukaj na tym blogu

WIKIPEDIA

Wyniki wyszukiwania

Translate

METODA PROJEKTU W GRUPIE TRZYLATKÓW. JAK PRACOWAĆ Z MAPĄ PYTAŃ OBRAZKOWYCH?

 

Wielu nauczycieli zastanawia się, czy metoda projektu jest odpowiednia dla najmłodszych przedszkolaków. Praktyka pokazuje, że tak, jednak wymaga dostosowania do możliwości rozwojowych dzieci. Trzylatki nie tworzą jeszcze rozbudowanych map myśli, nie zapisują pytań i często nie potrafią długo koncentrować się na rozmowie. Potrzebują wsparcia w postaci obrazów, fotografii, konkretnych przedmiotów i własnych doświadczeń.

Dlatego w pracy z najmłodszymi doskonale sprawdza się mapa pytań obrazkowych.

Czym jest mapa pytań obrazkowych?

Mapa pytań obrazkowych to duży arkusz papieru lub tablica, na której umieszczamy ilustrację przedstawiającą temat projektu. Wokół głównego obrazka znajdują się zdjęcia, symbole oraz ilustracje związane z zagadnieniami, które dzieci chcą poznawać.

Przykładowo podczas projektu „Zupa pomidorowa” na środku umieszczamy duże zdjęcie miski zupy. Wokół pojawiają się ilustracje przedstawiające pomidora, marchewkę, kucharza, garnek, sklep, ogród, makaron czy łyżkę.

Każdy obrazek staje się punktem wyjścia do rozmowy i zadawania pytań.

Jak wygląda tworzenie mapy?

Krok 1. Wprowadzenie tematu

Projekt rozpoczyna się od doświadczenia bliskiego dziecku. Na dywanie pojawiają się produkty potrzebne do przygotowania zupy pomidorowej. Dzieci mogą je oglądać, dotykać, wąchać i nazywać.

Nauczyciel zachęca do rozmowy:

  • Co widzicie?
  • Jak nazywa się to warzywo?
  • Co można z niego ugotować?
  • Kto jadł taką zupę?

Już na tym etapie pojawiają się pierwsze pytania dzieci.

Krok 2. Tworzenie mapy pytań

Na środku dużego arkusza przyklejamy zdjęcie zupy pomidorowej.

Wokół umieszczamy ilustracje związane z tematem:

  • pomidor,
  • warzywa,
  • kucharz,
  • garnek,
  • ogródek,
  • sklep,
  • makaron.

Dzieci wskazują obrazki, które je zaciekawiły. Nauczyciel pomaga zamieniać ich wypowiedzi na pytania.

Przykłady:

Przy zdjęciu pomidora:

  • Skąd bierze się pomidor?

Przy warzywach:

  • Jakie warzywa są potrzebne do zupy?

Przy kucharzu:

  • Kto gotuje zupę?

Przy garnku:

  • Co dzieje się podczas gotowania?

Przy sklepie:

  • Gdzie kupujemy składniki?

Nie oczekujemy od trzylatków pełnych zdań. Wystarczy wskazywanie, pojedyncze słowa lub krótkie wypowiedzi.

Poszukiwanie odpowiedzi

Przez kolejne dni dzieci zdobywają wiedzę poprzez bezpośrednie działanie.

Mogą:

  • odwiedzić przedszkolną kuchnię,
  • spotkać się z kucharką,
  • oglądać warzywa,
  • sadzić pomidory,
  • uczestniczyć w zabawach tematycznych,
  • przygotować prostą potrawę,
  • obserwować proces gotowania.

Po każdym działaniu dzieci wracają do mapy.

Uzupełnianie mapy

Mapa rozwija się wraz z projektem.

Dzieci przyklejają:

  • zdjęcia z działań,
  • własne rysunki,
  • ilustracje z gazet,
  • fotografie wykonane podczas wycieczek,
  • próbki materiałów.

Przy pytaniu „Skąd bierze się pomidor?” może pojawić się zdjęcie sadzonki. Przy pytaniu „Kto gotuje zupę?” fotografia przedszkolnej kucharki. Dzięki temu mapa staje się kroniką całego projektu.

Podsumowanie projektu

Na zakończenie nauczyciel wspólnie z dziećmi ogląda gotową mapę.

Przypomina:

  • jakie pytania zadawaliśmy,
  • jakie działania podjęliśmy,
  • czego udało nam się dowiedzieć.

Dla trzylatków najważniejsze nie jest szczegółowe omawianie zdobytej wiedzy, ale przypomnienie własnych doświadczeń oraz przeżycie sukcesu związanego z odkrywaniem świata.

Dlaczego warto stosować mapę obrazkową?

Mapa pytań obrazkowych odpowiada naturalnemu sposobowi uczenia się małych dzieci. Trzylatki myślą przede wszystkim obrazami i działaniem. Dzięki ilustracjom łatwiej rozumieją temat oraz aktywnie uczestniczą w projekcie.

Mapa:

  • porządkuje doświadczenia dzieci,
  • rozwija ciekawość poznawczą,
  • zachęca do zadawania pytań,
  • wspiera rozwój mowy,
  • daje poczucie sprawstwa,
  • dokumentuje przebieg projektu,
  • umożliwia udział wszystkim dzieciom, również tym mniej komunikatywnym.

W grupie trzylatków metoda projektu nie polega na tworzeniu rozbudowanej dokumentacji czy prowadzeniu długich dyskusji. Jej istotą jest wspólne odkrywanie świata poprzez działanie, obserwację, doświadczanie i rozmowę. Mapa pytań obrazkowych staje się w tym procesie prostym i bardzo skutecznym narzędziem wspierającym rozwój najmłodszych dzieci.

WARTO PRZECZYTAĆ

Jak realizować metodę projektu w przedszkolu? Przykład projektu „Zupa”

  Metoda projektu jest jednym z najbardziej naturalnych sposobów uczenia się dzieci w wieku przedszkolnym. Opiera się na ich ciekawości, akt...

POLECANE KSIĄŻKI

  • 1. Kowalska, Anna. „Pierwsze dni w przedszkolu”. Warszawa: Wydawnictwo ABC, 2020. Książka przeznaczona dla dzieci w wieku przedszkolnym, pomagająca przejść przez pierwsze dni w przedszkolu. Dzięki prostym ilustracjom i tekstowi, dzieci mogą zrozumieć, co je czeka i jak poradzić sobie z nowymi wyzwaniami. Opowiada o emocjach, które mogą towarzyszyć maluchom, takich jak strach przed nowym środowiskiem, tęsknota za rodzicami czy pierwsze przyjaźnie.
  • 2. Nowak, Katarzyna. „Wielka przygoda Małego Misia w przedszkolu”. Kraków: Wydawnictwo Złote Pióro, 2018. Książka opowiada o małym misiu, który po raz pierwszy idzie do przedszkola. Dzieci towarzyszą mu w odkrywaniu nowych rówieśników, nauczycieli oraz codziennych aktywności. Książka jest pełna kolorowych ilustracji, które w sposób angażujący przedstawiają przedszkolne życie. Dzięki tej lekturze dzieci mogą poczuć się pewniej, wiedząc, czego się spodziewać w nowym miejscu.
  • 3. Pietrzyk, Krzysztof. „Tosia idzie do przedszkola”. Poznań: Wydawnictwo Mały Książę, 2019. Historia Tosi, małej dziewczynki, która zaczyna chodzić do przedszkola. Książka opisuje jej codzienne doświadczenia, relacje z innymi dziećmi oraz nauczycielami. Jest to opowieść o adaptacji, oswajaniu się z nowym otoczeniem i odkrywaniu radości z zabawy i nauki w grupie rówieśników. Książka pomaga dzieciom przygotować się do zmian i rozwijać umiejętności społeczne.
  • 4. Wiśniewska, Monika. „Co się dzieje w przedszkolu?”. Łódź: Wydawnictwo Bajka, 2021. Ta książka to przewodnik po życiu przedszkolnym. Dzieci uczą się o tym, jak przebiegają dni w przedszkolu, jakie zajęcia i zabawy je czekają. Książka jest napisana w formie pytań i odpowiedzi, dzięki czemu maluchy mogą angażować się w interakcję z tekstem. Pomaga rozwiać obawy związane z początkiem przedszkolnej edukacji i przygotowuje dzieci na wszelkie zmiany, które z nią wiążą.
  • 5.Zawisza, Marta. „Pierwszy dzień w przedszkolu”. Gdańsk: Wydawnictwo Dziecięce, 2017. Opowieść o dziecku, które po raz pierwszy stawia krok w przedszkolu. Dzięki prostemu językowi, książka jest dostępna dla najmłodszych dzieci. Zawiera ilustracje, które obrazują codzienne życie w przedszkolu – od porannego przyjścia, przez wspólne zabawy, po pożegnanie na koniec dnia. To doskonała lektura dla dzieci, które zaczynają swoją przygodę z przedszkolem, a także dla rodziców, którzy chcą je wesprzeć w adaptacji.

ŻYWIENIE W PRZEDSZKOLU

Nowe rozporządzenie dotyczące wyżywienia w przedszkolach w Polsce – szczegółowa analiza zmian, wymagań i wpływu na praktykę Data wejścia w życie i zakres obowiązywania Nowe rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 lutego 2026 r. w sprawie grup środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w jednostkach systemu oświaty oraz wymagań, jakie muszą spełniać środki spożywcze stosowane w ramach żywienia zbiorowego dzieci i młodzieży, zostało podpisane 16 lutego 2026 r. i opublikowane w Dzienniku Ustaw pod pozycją 197. Przepisy te wejdą w życie z początkiem nowego roku szkolnego, czyli 1 września 2026 r. Rozporządzenie zastępuje dotychczasową regulację z 26 lipca 2016 r., wprowadzając szereg istotnych zmian zarówno w zakresie żywienia zbiorowego, jak i asortymentu produktów dostępnych w sklepikach szkolnych oraz automatach vendingowych. Zakres obowiązywania nowego aktu prawnego obejmuje wszystkie jednostki systemu oświaty, czyli zarówno przedszkola publiczne, jak i niepubliczne, szkoły podstawowe i ponadpodstawowe (z wyłączeniem szkół dla dorosłych), bursy, internaty oraz zakłady specjalne i wychowawcze. Oznacza to, że nowe wymagania dotyczące żywienia dzieci i młodzieży mają charakter powszechny i obejmują wszystkie placówki, które realizują zadania opiekuńczo-wychowawcze i edukacyjne w ramach systemu oświaty.