Szukaj na tym blogu

WIKIPEDIA

Wyniki wyszukiwania

Translate

DIAGNOZA GOTOWOŚCI SZKOLNEJ W ŚWIETLE NOWEJ PODSTAWY PROGRAMOWEJ WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO (2026)

 

Diagnoza jako proces wspierania rozwoju dziecka

Nowa podstawa programowa wychowania przedszkolnego, obowiązująca od 1 września 2026 r., wzmacnia znaczenie systematycznej obserwacji pedagogicznej jako podstawowego narzędzia poznawania potrzeb, możliwości i potencjału dziecka. Nauczyciel obserwuje dziecko w różnorodnych sytuacjach edukacyjnych, dokumentuje jego postępy oraz opracowuje diagnozę dojrzałości szkolnej dla dzieci objętych rocznym przygotowaniem przedszkolnym. 

Diagnoza gotowości szkolnej nie jest jednorazowym badaniem ani testem. Stanowi podsumowanie wielomiesięcznej obserwacji funkcjonowania dziecka w naturalnych sytuacjach zabawy, nauki i codziennej aktywności. Jej celem jest określenie stopnia przygotowania dziecka do podjęcia nauki w szkole oraz zaplanowanie działań wspierających jego dalszy rozwój. 

Co zmienia nowa podstawa programowa?

Nowa podstawa programowa odchodzi od koncentrowania się wyłącznie na wiedzy i gotowości do opanowania umiejętności szkolnych. Szczególny nacisk położono na:

  • sprawczość dziecka,
  • samodzielność i odpowiedzialność,
  • współpracę z innymi,
  • umiejętność uczenia się,
  • komunikowanie się,
  • kreatywność,
  • rozwiązywanie problemów,
  • dobrostan psychiczny i fizyczny,
  • aktywne poznawanie świata poprzez doświadczenie. 

Dlatego współczesna diagnoza gotowości szkolnej obejmuje znacznie szerszy zakres funkcjonowania dziecka niż dotychczas.

Dziewięć obszarów diagnozy gotowości szkolnej

Podstawą diagnozy powinny być osiągnięcia dziecka opisane w dziewięciu obszarach wskazanych w nowej podstawie programowej. 

1. Obszar społeczny – budowanie relacji, działanie z innymi i dla innych

Nauczyciel obserwuje, czy dziecko:

  • współpracuje z rówieśnikami,
  • uczestniczy w podejmowaniu decyzji grupowych,
  • przestrzega ustalonych zasad,
  • rozwiązuje konflikty,
  • okazuje szacunek innym osobom,
  • rozumie swoją przynależność do rodziny, grupy i społeczności. 

2. Obszar osobisty – poznanie siebie, kierowanie sobą, wybieranie dobra

Przedmiotem obserwacji jest:

  • samodzielność,
  • odpowiedzialność za własne działania,
  • świadomość swoich emocji,
  • umiejętność dokonywania wyborów,
  • wytrwałość w działaniu,
  • radzenie sobie z trudnościami. 

3. Obszar zdrowotny – troska o ciało, zdrowie i bezpieczeństwo

Diagnoza obejmuje:

  • nawyki zdrowotne,
  • aktywność fizyczną,
  • przestrzeganie zasad bezpieczeństwa,
  • dbałość o higienę,
  • rozumienie znaczenia zdrowego stylu życia. 

4. Obszar komunikacyjny – porozumiewanie się z innymi

Nauczyciel analizuje:

  • rozwój mowy,
  • bogactwo słownictwa,
  • rozumienie komunikatów,
  • umiejętność prowadzenia rozmowy,
  • wyrażanie własnych myśli i potrzeb. 

5. Obszar poznawczy – rozumienie świata

Obserwacji podlega:

  • ciekawość poznawcza,
  • zadawanie pytań,
  • wyciąganie wniosków,
  • dostrzeganie zależności przyczynowo-skutkowych,
  • poszukiwanie rozwiązań problemów.

6. Obszar twórczy – wyrażanie siebie poprzez różne formy ekspresji

Dziecko prezentuje swoje możliwości poprzez:

  • działalność plastyczną,
  • muzykę,
  • ruch,
  • teatr i zabawę symboliczną,
  • własne pomysły i rozwiązania. 

7. Obszar matematyczny – rozumowanie matematyczne

W diagnozie uwzględnia się:

  • liczenie,
  • klasyfikowanie,
  • porównywanie wielkości,
  • rozumienie relacji przestrzennych,
  • rozwiązywanie prostych problemów matematycznych. 

8. Obszar przyrodniczy – rozumienie środowiska naturalnego

Nauczyciel obserwuje:

  • zainteresowanie przyrodą,
  • prowadzenie obserwacji,
  • dostrzeganie zmian zachodzących w środowisku,
  • postawy proekologiczne. 

9. Obszar przygotowania do nauki szkolnej i uczenia się

Ocenie podlegają między innymi:

  • koncentracja uwagi,
  • pamięć,
  • gotowość do nauki czytania i pisania,
  • sprawność grafomotoryczna,
  • organizacja własnej pracy,
  • umiejętność korzystania z nabytych doświadczeń podczas rozwiązywania nowych zadań. 

Mocne strony i potencjał dziecka

W nowej podstawie programowej wyraźnie podkreśla się znaczenie sprawczości dziecka, jego aktywności oraz indywidualnego potencjału. Dlatego diagnoza gotowości szkolnej nie powinna koncentrować się wyłącznie na trudnościach czy deficytach. Równie ważne jest dostrzeganie zainteresowań, uzdolnień, mocnych stron i sukcesów dziecka. 

Współpraca z rodzicami

Informacja o gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole stanowi podsumowanie obserwacji prowadzonych przez nauczyciela. Powinna wskazywać zarówno osiągnięcia dziecka, jak również obszary wymagające dalszego wsparcia. Dzięki współpracy przedszkola i rodziny możliwe jest stworzenie warunków sprzyjających osiągnięciu przez dziecko sukcesu szkolnego. 

    W świetle nowej podstawy programowej z 2026 r. diagnoza gotowości szkolnej staje się procesem wielowymiarowym, obejmującym dziewięć obszarów osiągnięć dziecka oraz rozwój kompetencji niezbędnych do uczenia się przez całe życie. Jej celem nie jest ocena poziomu wiedzy dziecka, lecz rozpoznanie jego potencjału, potrzeb rozwojowych i stopnia przygotowania do podjęcia nauki w szkole podstawowej. Dobrze przeprowadzona diagnoza pozwala nauczycielowi, rodzicom i przyszłym nauczycielom dziecka wspólnie wspierać jego harmonijny rozwój i budować fundament przyszłych sukcesów edukacyjnych.


WARTO PRZECZYTAĆ

Jak realizować metodę projektu w przedszkolu? Przykład projektu „Zupa”

  Metoda projektu jest jednym z najbardziej naturalnych sposobów uczenia się dzieci w wieku przedszkolnym. Opiera się na ich ciekawości, akt...

POLECANE KSIĄŻKI

  • 1. Kowalska, Anna. „Pierwsze dni w przedszkolu”. Warszawa: Wydawnictwo ABC, 2020. Książka przeznaczona dla dzieci w wieku przedszkolnym, pomagająca przejść przez pierwsze dni w przedszkolu. Dzięki prostym ilustracjom i tekstowi, dzieci mogą zrozumieć, co je czeka i jak poradzić sobie z nowymi wyzwaniami. Opowiada o emocjach, które mogą towarzyszyć maluchom, takich jak strach przed nowym środowiskiem, tęsknota za rodzicami czy pierwsze przyjaźnie.
  • 2. Nowak, Katarzyna. „Wielka przygoda Małego Misia w przedszkolu”. Kraków: Wydawnictwo Złote Pióro, 2018. Książka opowiada o małym misiu, który po raz pierwszy idzie do przedszkola. Dzieci towarzyszą mu w odkrywaniu nowych rówieśników, nauczycieli oraz codziennych aktywności. Książka jest pełna kolorowych ilustracji, które w sposób angażujący przedstawiają przedszkolne życie. Dzięki tej lekturze dzieci mogą poczuć się pewniej, wiedząc, czego się spodziewać w nowym miejscu.
  • 3. Pietrzyk, Krzysztof. „Tosia idzie do przedszkola”. Poznań: Wydawnictwo Mały Książę, 2019. Historia Tosi, małej dziewczynki, która zaczyna chodzić do przedszkola. Książka opisuje jej codzienne doświadczenia, relacje z innymi dziećmi oraz nauczycielami. Jest to opowieść o adaptacji, oswajaniu się z nowym otoczeniem i odkrywaniu radości z zabawy i nauki w grupie rówieśników. Książka pomaga dzieciom przygotować się do zmian i rozwijać umiejętności społeczne.
  • 4. Wiśniewska, Monika. „Co się dzieje w przedszkolu?”. Łódź: Wydawnictwo Bajka, 2021. Ta książka to przewodnik po życiu przedszkolnym. Dzieci uczą się o tym, jak przebiegają dni w przedszkolu, jakie zajęcia i zabawy je czekają. Książka jest napisana w formie pytań i odpowiedzi, dzięki czemu maluchy mogą angażować się w interakcję z tekstem. Pomaga rozwiać obawy związane z początkiem przedszkolnej edukacji i przygotowuje dzieci na wszelkie zmiany, które z nią wiążą.
  • 5.Zawisza, Marta. „Pierwszy dzień w przedszkolu”. Gdańsk: Wydawnictwo Dziecięce, 2017. Opowieść o dziecku, które po raz pierwszy stawia krok w przedszkolu. Dzięki prostemu językowi, książka jest dostępna dla najmłodszych dzieci. Zawiera ilustracje, które obrazują codzienne życie w przedszkolu – od porannego przyjścia, przez wspólne zabawy, po pożegnanie na koniec dnia. To doskonała lektura dla dzieci, które zaczynają swoją przygodę z przedszkolem, a także dla rodziców, którzy chcą je wesprzeć w adaptacji.

ŻYWIENIE W PRZEDSZKOLU

Nowe rozporządzenie dotyczące wyżywienia w przedszkolach w Polsce – szczegółowa analiza zmian, wymagań i wpływu na praktykę Data wejścia w życie i zakres obowiązywania Nowe rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 lutego 2026 r. w sprawie grup środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w jednostkach systemu oświaty oraz wymagań, jakie muszą spełniać środki spożywcze stosowane w ramach żywienia zbiorowego dzieci i młodzieży, zostało podpisane 16 lutego 2026 r. i opublikowane w Dzienniku Ustaw pod pozycją 197. Przepisy te wejdą w życie z początkiem nowego roku szkolnego, czyli 1 września 2026 r. Rozporządzenie zastępuje dotychczasową regulację z 26 lipca 2016 r., wprowadzając szereg istotnych zmian zarówno w zakresie żywienia zbiorowego, jak i asortymentu produktów dostępnych w sklepikach szkolnych oraz automatach vendingowych. Zakres obowiązywania nowego aktu prawnego obejmuje wszystkie jednostki systemu oświaty, czyli zarówno przedszkola publiczne, jak i niepubliczne, szkoły podstawowe i ponadpodstawowe (z wyłączeniem szkół dla dorosłych), bursy, internaty oraz zakłady specjalne i wychowawcze. Oznacza to, że nowe wymagania dotyczące żywienia dzieci i młodzieży mają charakter powszechny i obejmują wszystkie placówki, które realizują zadania opiekuńczo-wychowawcze i edukacyjne w ramach systemu oświaty.